پس از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، دو جریان به روشنی شکل گرفت:

1-      اسلام واقعی و مورد رضایت خداوند (تشیّع) به امامتِ امیر مؤمنان علی علیه‌السلام.

2-      اسلام ظاهری، برای تثبیت قدرت و حفظ مقامِ اجتماعی، به امامت ائمّه‌ی گمراهی (اسلام خلفا)

اولین مدافع اسلام واقعی و راستین، حضرت صدّیقه‌ی کبری  فاطمه‌ی زهرا سلام الله علیها بود که در مقام دفاع از حریم امامت امیر مؤمنان علی علیه‌السلام ندا سر داد:

                  « فَقاتِلُوا أئِمّةَ الکُفرِ»[1]

                  پس با امامان کفر (و بی ایمانی) بجنگید.

خلیف‌ی اوّل، برای خاموش کردن این فریاد، دستور هجوم به خانه‌ی دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله (بیت فاطمه علیها السلام) را صادر کرد و خطاب به مهاجمان، فرمان حمله داد.

                  قال ائتنی به بأعنف العنف.[2]

                  إن أبَوا فَقاتِلهُم.[3]

گفت: او ]علی بن ابیطالب علیه‌السلام [ را به شدیدترین نحو ممکن  ]و به هر صورت، به جهت اخذ بیعت[ به نزد من بیاور.

اگر]برای بیعت کردن از خانه خارج نشدند و [ امتناع کردند، پس با آنان به نبرد بپرداز.

تاریخ، نحوه‌ی اجرای این دستور را چنین بازگو می‌کند:

فدعا بالحطب و قال: و الذی نفس عُمَرَ بیدهَ لتخرجنَّ أو لاحرقنَّها علی مَن فیها.

فقیل له: یا أبا حفصٍ ! إنَّ فیها فاطمة !

قال: و إن. [4]

پس ]رهبر مهاجمان[ هیزم طلب کرد و گفت: به خدایی که جان عُمُر در دست اوست، یا قطعا خارج می‌شوی، یا اینکه حتما آن ]خانه[ را بر سر هر که در آن است، به آتش می‌کشم.

پس به او گفتند: ای اباحفص[5] ! در این خانه، فاطمه است!

پاسخ گفت: حتی اگر او باشد.

سرانجام، شهادت آن بانوی مظلومه علیها السلام، سرکردگان این اسلام ظاهری را شادمان کرد؛ چرا که می‌دیدند رهبر اسلام واقعی – امیر مؤمنان علی علیه‌السلام – بی یار و یاور مانده است.

ماتت فاطمة فجاء نساء رسول الله صلی الله علیه و آله کلهن الی بنی هاشم فی العزاء الا عائشه، فإنها لم تأت أظهرَت مرضا و نُقِل إلی علیٍّ علی عنها کلام یدلُّ علی السّرورِ.[6]

فاطمه ]علیها السلام[ از دنیا رفت، پس تمامی زنان رسول خدا صلی الله علیه و آله برای عزاداری به بنی‌هاشم ملحق شدند جز عایشه؛ پس او نیامد و بیماری را بهانه کرد.

و به ]امیر مؤمنان[ علی علیه‌السلام از عایشه خبری رسید که دلالت بر شادی او ]از شهادت حضرت زهرا علیهم‌السلام السلام[ داشت.

***

با گذر ایّام و ورق خوردن صفحات تاریخ، پیروان ائمه‌ی کفر و گمراهی (پیروان مکتب خلفا)، به جای «شمشیرها» و «آتشی» که خانه‌ی یادگار نبوّت صلی الله علیه و آله را احاطه کرده بود، «قلم» و «مرکب» را نشاندند و این، آغاز فصل تازه ای در غربت آن یادگار پیامبر صلی الله علیه و آله و سلاله‌ی پاک او علیهم السلام شد و اینک، طوفان‌هایی از جعل و تحریف و تندبادهایی از تهمت و افتخاندان نبوا را هدف گرفته است.

این نوشتار، در تلاش است نمونه‌هایی از ترفندِ «قلمِ نا اهلان» را معرفی کند تا گوشه‌ای از ابعاد مظلومیّت صدّیقه‌ی طاهره علیها السلام نمایان گردد.

انشاء الله